Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 9 / 2021

Όσοι ισχυρίζονται ότι η «πανδημία» δεν είναι πανδημία, όσοι λένε πως τα εμβόλια δεν είναι εμβόλια ή είναι άκρως επικίνδυνα, όσοι προειδοποιούν ότι τα εμβόλια και ο ιός είναι βιολογικά όπλα, βαφτίζονται ως «συνωμοσιολόγοι» και, ακόμα πιο γελοία, «ψεκασμένοι». Τελευταίως, δε, η κυβέρνησή μας, σε μια έξαρση ακραίας δημοκρατικότητας και ζήλου για την προστασία της ελευθερίας του λόγου, δήλωσε πως όποιος λέει πράγματα που μπορεί να «θέσουν σε κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία» (ό,τι στο διάολο κι αν σημαίνει αυτό), είτε μέσω διαδικτύου είτε αλλιώς, μπορεί να ερευνάται ανεξέλεγκτα από την αστυνομία σαν να ήταν κακοποιός. Τόλμησαν να πουν και για πιθανές φυλακίσεις.

Και όλα αυτά για να καταπνίξουν τους «συνωμοσιολόγους» που «θέλουν το κακό μας».

Αλλά μετά εμφανίζεται ένας τύπος σαν τον David Martin (ένα link για τον οποίο είχα συμπεριλάβει και προ μερικών μηνών στις Επιλογές μου), ο οποίος δεν είναι κανένας τυχαίος αλλά μέλος μιας ομάδας που ερευνούν τους ιούς, τα εμβόλια, τα φάρμακα, και όλα τα σχετικά με αυτά, παγκοσμίως, και έχουν αποκαλύψει πολλές απάτες, παραβάσεις, και εγκληματικές δραστηριότητες· και αυτός ο άνθρωπος, ο David Martin – καταφανώς, ούτε συνωμοσιολόγος, ούτε ουφολόγος, ούτε τίποτα άλλο «περίεργο» – τι μας λέει; Ότι η πανδημία είναι μαζική απάτη. Ότι τα εμβόλια και ιός είναι βιολογικό όπλο. Ότι η μετάλλαξη Δέλτα είναι ένα παραμύθι, κι αν ήθελε μπορούσε ο ίδιος αύριο να μας φέρει τη μετάλλαξη Ωμέγα. Και όλα αυτά τα λέει με στοιχεία.

Αλλά μην πιστεύετε εμένα, που είμαι «ψεκασμένος» (φυσικά)· δείτε το ακόλουθο βίντεο (το οποίο ανέβασε πρώτη η Ζούγκλα).

*

Προς αποφυγή παρεξήγησης και για τους εντεταλμένους «κυνηγούς ψεκασμένων» της «Δημοκρατίας», ξεκαθαρίζω ότι όλα τα παραπάνω που γράφω είναι φανταστική λογοτεχνία και οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα ή καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική. Εννοείται. Μην πιστεύετε τίποτα.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]